بعد از انتقالی گرفتن در دوره‌ی دانشجویی، یک بار که برای دیدن دوستانم به دانشکده‌ی قبلی رفته بودم، سر کلاس فیزیولوژی نشستم. اسم استاد یادم نیست اما به خاطر دارم که آن‌قدر زیبا بخش تنفس و کارکرد عضلات تنفس و دنده‌ها را با تشبیه به یک دسته‌ی سطل آموزش داده بود که هنوز بعد از بیست و چند سال در یادم حک شده است. وقتی به دانشکده‌ی خودمان برگشتم از تفاوت آموزش اساتید خودمان با ان استاد در شگفت ماندم. 

این روزها که درس می‌خوانم به ویدیوهای آموزشی کاپلان گوش می‌کنم دقبقا حال و هوای همان روزها را دارم. می بینم که یک استاد چقدر صادقانه تلاش می‌کند تا تمام نکات لازم برای فهم مسایل را به شاگردانش گوشزد کند و چقدر بیننده را عاشقانه به‌دنبال آموزش خود می‌کشد و باز به یاد می‌آورم که در درمانگاه پوست بیمارستان رازی استاد ما می‌گفت از پشت پاراوان کنار بروید، یاد گرفتن تزریق تریامسینولون مخصوص اینترن‌ها نیست!